شماره ۱۷۶۶ | ۱۳۹۸ چهارشنبه ۲۳ مرداد
صفحه را ببند
عصر کارلوس

این روزها وقتی از واژه‌هایی چون تروریسم و گروه‌های تروریستی صحبت به میان می‌آید، نام‌هایی چون اسامه بن لادن، ابوبکر البغدادی، ابومصعب الزرقاوی یا نام و نشان گروه‌هایی چون القاعده، داعش، جبهه‌ النصره، جندالله، طالبان، الشباب و... به ذهن متبادر می‌شود. چهره‌ها و گروه‌هایی که گویی کاری ندارند جز ارایه چهره‌ای زشت از رحمانی‌ترین دین خدا روی کره زمین. اما جالب است بدانید در دهه 70 میلادی به‌عنوان یکی از پرحاشیه‌ترین دهه‌های قرن بیستم، اکثر گروه‌های تروریستیِ نام و نشان‌دار جهان مشی چپ‌گرایانه داشتند و مأمن بیشترشان نیز خاک اروپا بود. بریگاد سرخ در ایتالیا و فراکسیون ارتش سرخ در آلمان ازجمله خشن‌ترین گروه‌های تروریستی بودند که برای سال‌ها سایه‌ای از ترس و وحشت بر سر اروپای غربی افکنده بودند و از آن‌سو در انگستان نیز ارتش جمهوری‌خواه ایرلند خود را مجاز و محق برای کشتار غیرنظامیان می‌دانست.
بازداشت شغال در بیهوشی کامل
با دنبال کردن سیر تروریسم در دهه 70 میلادی و با غور در دل معروف‌ترین حملات تروریستی به سرانجام رسیده در این دهه، به یک نام بیش از هر اسم و گروه مسلح دیگری اشاره شده و آن همانا ایلیچ رامیرز سانچز معروف به کارلوس شغال، تروریست ونزوئلایی‌الاصل است. 25‌سال پیش در چنین روزی، برابر 14 آگوست 1994 میلادی، ماموران اداره امنیت فرانسه موفق شدند مشهورترین تروریست تمام تاریخ را که ده‌ها عملیات موفق و بدون دستگیری را در کارنامه خود داشت، در خارطوم پایتخت سودان دستگیر کنند. ماموران فرانسوی کارلوس را درحالی‌که برای انجام یک عمل جراحی در بیهوشی کامل به سر می‌برد از روی تخت بیمارستان ربودند و به هواپیما منتقل کردند، هرچند اگر بدانیم این تروریست چپگرا طی سالیان چند بار از دست‌شان فرار کرده بود شاید به آنها برای دست زدن به عملی چنین بزدلانه حق بدهیم! کارلوس طی دو محاکمه جداگانه به جرم کشتن 15 نفر به حبس ابد محکوم شد، این درحالی بود که دادگاه تنها پرونده‌هایی را که امکان اثبات جرم در آنها وجود داشت، بررسی کرد.
25‌سال تأثیر کارلوس بر اوپک
فهرست عملیات‌های کارلوس از ربودن هواپیماها گرفته تا حمله به سفارتخانه‌ها، انفجار فروشگاه‌ها و قطارها و گروگانگیری‌های مختلف بیشتر از آن است که در مقالی چنین کوتاه بگنجد، اما شاه‌نقش او در صحنه عملیات‌های تروریستی را بی‌شک باید گروگانگیری وزیران نفت اوپک قلمداد کرد. اتفاقی که 1975 میلادی رقم خورد و طی آن کارلوس و تعدادی از همدستانش با حمله به مقر اوپک در شهر وین وزرای نفت کشورهای تولید‌کننده نفت ازجمله جمشید آموزگار، وزیر نفت وقت ایران و زکی یمانی، وزیر نفت وقت عربستان را گروگان گرفتند. نتیجه ساعت‌ها مذاکره بین گروگانگیران با مقامات دولتی اتریش، دریافت 10‌میلیون دلار پول نقد و پرواز تروریست‌ها و گروگان‌ها به سمت الجزایر بود. کارلوس نهایتا گروگان‌ها را آزاد کرد و با پول‌ها گریخت، هرچند نتیجه این عملیات آن شد که برای ربع قرن اوپک نتوانست اجلاسی با حضور همه وزیران نفت عضو خود برگزار کند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهد شد.

تعداد بازدید :  167