شماره ۱۷۱۵ | ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۳ خرداد
صفحه را ببند
حسن نیت، از تهران تا بیروت

با تحویل نزار زاکا، شهروند لبنانی- آمریکایی به سرلشکر عباس ابراهیم، مدیرکل اداره امنیت عمومی لبنان، پرونده این ‏کارشناس فناوری اطلاعات که از شهریور 1394 خورشیدی به جرم جاسوسی در ایران محبوس بود، برای همیشه بسته شد. ‏با توجه به این‌که زاکا بیش از یک سوم دوران محکومیت خود را گذرانده، براساس قوانین ایران می‌تواند از آزادی مشروط ‏برخوردار شود و این بدان معناست که حتی محمل‌های قانونی داخلی نیز در این فرآیند رعایت ‏شده‌اند. این میان اما تلاش دولت لبنان و شخص ژنرال میشل عون رئیس‌جمهوری این کشور برای رهایی زاکا و همچنین ‏انتشار اخباری مبنی بر پادرمیانی حزب‌الله لبنان، آنهایی را که حافظه قوی‌تری دارند به دهه 80 میلادی ‏پرتاب کرد.
اوج التهاب و تنش در خاورمیانه
اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 میلادی را باید یکی از ملتهب‌ترین ادوار منطقه خاورمیانه قلمداد کرد. وقوع انقلاب اسلامی ‏در ایران، حمله نظامی رژیم بعث عراق به نظام نوپای جمهوری اسلامی، تشدید جنگ داخلی در لبنان و همچنین اشغال جنوب ‏این کشور از سوی رژیم سهیونیستی، همگی باعث شدند تا خاورمیانه به یکی از بحرانی‌ترین نقاط روی کره زمین تبدیل شود. ‏این بحران در لبنان به دلایل گوناگون ازجمله دخالت قدرت‌های خارجی، دسیسه‌های تل‌آویو و همچنین جنگ قدرت بین ‏طوایف مختلف نمودی هرج‌ومرج‌وار به خود گرفته بود. در بحبوحه حضور اشغالگران در جنوب لبنان و همکاری برخی ‏طوایف این کشور با آنها، گروه‌هایی چون سازمان جهاد اسلامی، جنبش امل و حزب‌الله بیرون راندن متجاوزان و احیای ‏استقلال کشور را بر دیگر اهداف قدرت‌طلبانه که مسیحیان مارونی و برخی احزاب سنی مذهب به دنبال آن بودند ارجح ‏دانسته و به مقابله با اشغالگران و حامیان آنها برخاستند.‏
کمک ایران و ناسپاسی آمریکا
در گرماگرم جنگ داخلی لبنان و مقابله همزمان با متجاوزان اسراییلی، دو اتفاق بزرگ یعنی انفجار سفارت ایالات متحده و ‏همچنین حمله انتحاری به مقر تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت، توجه جهانیان را به‌طور کامل متوجه عروس خاورمیانه ‏کرد. این میان اما آن چیزی که کمر ایالات متحده را در لبنان شکست، گروگان گرفتن تعدادی از اتباع آمریکایی توسط ‏گروه‌های جهادی بود. با توجه به این واقعیت که آمریکا قصد نداشت حتی بعد از انفجارهای بزرگ بیروت خط مشی خود را ‏در قبال لبنان عوض کند، این اتفاق به عامل فشار بر واشینگتن تبدیل شد. دولت رونالد ریگان در ‏سال‌های پایانی و دولت جرج بوش در سال‌های ابتدایی خود درگیر ماجرای گروگان‌ها در لبنان شدند. این میان به‌رغم نبود ‏ارتباط سیاسی میان ایران و آمریکا، واشینگتن از طریق برخی واسطه‌ها دست به دامن ایران شد و از تهران خواست نفوذ ‏معنوی خود را برای آزادسازی گروگان‌ها در لبنان به کار بگیرد. تلاشی که با حسن نیت ایران تا حد بسیار زیادی به ثمر ‏نشست هرچند که مطابق معمول در انتها با ناسپاسی آمریکا مواجه شد.         ‏

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهد شد.

تعداد بازدید :  332